24/2/12

Σε αναζήτηση θέματος...

Η αλήθεια είναι πως είχα παραμελήσει εντελώς το φτωχό (πλην τίμιο) ιστολόγιο μου τον τελευταίο καιρό και τα μπασκετικά δρώμενα έχουν αλλάξει αρκετά από την τελευταία φορά που έγραψα. Έτσι αποφάσισα να επιστρέψω και να αφαιρέσω τη σκόνη που είχε συσσωρευτεί στο blog με μια νέα ανάρτηση. Το θέμα ωστόσο με προβλημάτισε.

Να γράψω κατιτίς για τον Ολυμπιακό και την τριαντάρα που έφαγε στη Μόσχα και για ένα ματς που τον προσγείωσε στην πραγματικότητα ή για το νέο στραπάτσο του Παναθηναϊκού (δίχως σοβαρό βαθμολογικό κόστος) με τη Μιλάνο σε μία από τις εμφανίσεις που πλέον έχουν αρχίσει να γίνονται κλασικές στο ΟΑΚΑ; Χμμ... Μπα, τα σχόλια σε γενικές γραμμές περιττεύουν και για τα δύο παιχνίδια.

Να γράψω για τον επικείμενο τελικό Κυπέλλου (10/3) και τα μπινελίκια του Θανάση του Γιαννακόπουλου; Μπα, κρίμα να βρομίσω το blog μου με εκφράσεις τύπου "Έχω γ@m1$eι 6 φορές την Ευρώπη" που αποτέλεσε ακόμη μια επίδειξη ήθους και ευγενούς άμιλλας από τον "ευεργέτη" του Παναθηναϊκού και του ελληνικού μπάσκετ. Έτσι, να δούνε οι "φλώροι" οι Αγγελόπουλοι που επιλέγουν να στείλουν μηνύματα με μπλουζάκια. Πήραν την απάντηση που άξιζαν οι λιμανίσιοι που τόλμησαν να αμφισβητήσουν και την ακεραιότητα της ελληνικής διαιτησίας. Καλά τα είπε ο Ζοτς μετά το τέλος του ματς του Φαλήρου, πάλι κόκκινες οι σφυρίχτρες! Μόνο λάθη κατά των πράσινων έγιναν! Τι; Συνεχίζετε να αμφισβητήτε το μεγαλείο των Γιαννακόπουλων και την υπεροχή του Παναθηναϊκού; Πάρτε και 6 Ευρωπαϊκά στο κεφάλι να στρώσετε γατάκια!

Βγαίνω με δυσκολία (γιατί είναι και στριμωχτά) από το κεφάλι του μέσου κάφρου Παναθηναϊκού για να τη δω πιο ψαγμένος σήμερα και να αναφερθώ στους τελικούς Κυπέλλου σε Ιταλία και Ισπανία. Στην πρώτη περίπτωση η Σιένα επιβεβαίωσε ότι παρά την αγωνιστική άνοδο της Ολίμπια Μιλάνο (ναι, εκείνη την ομάδα των εκατομμυρίων, που θα πήγαινε φέτος final 4, ναι καλέ που έχει και εκείνον τον μεγάλο προπονητή, τον Σκαριόλο, α γεια σου!) η ομάδα του Πιανιτζιάνι είχε και συνεχίζει να έχει το πάνω χέρι στην υπόθεση και του πρωταθλήματος με οποιαδήποτε άλλη έκβαση πέραν της συνηθισμένης τα τελευταία χρόνια για τον ιταλικό τίτλο να αποτελέσει έκπληξη για μένα.

Από την άλλη, στην Ιβηρική χερσόνησο είδαμε κυριολεκτικά την οργή της Βασίλισσας που φόρεσε ξανά το στέμμα της μετά από 5 χρόνια και το πρωτάθλημα του 2007. Και μάλιστα με μια εμφατική νίκη μέσα στη Βαρκελώνη σε έναν τελικό που γράφτηκε με χρυσές σελίδες στην ιστορία της Ρεάλ που είναι πλέον ώριμη για το μεγάλο comeback αφού διαθέτει ένα πλήρες, ποιοτικό και ταλαντούχο ρόστερ. Βέβαια, για Ευρώπη από του χρόνου αφού η Μπιλμπάο το έκανε πάλι το θαύμα της και λογικά την αφήνει εκτός. Η ACB πάντως δεν θα είναι εύκολη δουλειά για την Μπαρτσελόνα φέτος, όπως ήταν πέρυσι. Στη Μαδρίτη κάνουν όνειρα για πιθανή επιστροφή του Ρούντι και απόκτηση Ζοτς-Διαμαντίδη από Παναθηναϊκό για να φτιάξουν υπερομάδα που θα τα σαρώσει όλα. Επιστημονική φαντασία; Κρατάω πισινή και συνεχίζω.

Μήπως τελικά να πάμε στο Αμέρικα και να μιλήσουμε για NBA; Για την απίστευτη αποκάλυψη των ημερών; Για τον Τζέρεμι Λιν που η απίστευτη κατακόρυφη άνοδος σε συνδυασμό με τα θαύματα του αμερικανικού marketing τον εκτόξευσε από την ανυπαρξία στο big thing της λίγκας; Το... linsanity βέβαια δέχθηκε ήττα με τη χθεσινή κακή εμφάνιση του Αμερικαν... έε του Ταϊβανοκινέζου πόιντ γκαρντ των Νικς ήθελα να πω, αφού στο ματς με τους (wanna be protathlites) Χιτ ήταν κατώτερος των προσδοκιών. Μπορεί ο Λιν να κάνει τη διαφορά και να διορθώσει κάπως τις ατέλειες των Νικς ώστε να μπουν τουλάχιστον σε τροχιά πλέι-οφ; Ο χρόνος θα το δείξει. Προς το παρόν το linsanity καλά κρατεί.

Κάπου εδώ ολοκληρώνω και το παραλήρημα μου. Θα συνεχίσω πάντως το ψάξιμο θέματος προς ανάπτυξη.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Κάνε το σχόλιο σου.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...